KHARTOEM - Nederlanders die vanwege de extreme kou naar het zuiden proberen te vluchten, lopen op meerdere plekken vast. De rechtse regering van Soedan heeft besloten om de grenzen per direct te sluiten voor kouvluchtelingen die asiel willen aanvragen. Tussen de duizenden gestrande reizigers bevindt zich het Arnhemse echtpaar Ron en Frederike Klaassen, dat al drie dagen bivakkeert in de transitzone van de luchthaven in Khartoem.
Er lijkt voorlopig geen einde te komen aan de barre leefomstandigheden in Nederland. Al dagen wordt het land bedolven onder een dikke sneeuwlaag en ’s nachts kan de temperatuur dalen tot wel 15 graden onder nul. Steeds meer Nederlanders zien geen andere uitweg dan de oversteek te wagen naar het warme Afrika. Voor Ron (54) en Frederike (52) proberen in Soedan een nieuw bestaan op te bouwen.
Veilige haven
“Het was simpelweg niet meer leefbaar in Arnhem”, vertelt Ron, zittend op een koffer vol winterjassen die hij hoopt nooit meer nodig te hebben. “Er lag zeker vier centimeter sneeuw en de verwarming kreeg het binnen niet warmer dan negentien graden. Dan moet je een keuze maken voor de veiligheid van je gezin. Blijf je wachten tot je bevriest, of zoek je een veilige haven waar het dertig graden is? Wij kozen voor het leven.”
Foto: Ron Klaassen
De opvang in de regio laat echter te wensen over. De Soedanese overheid vreest dat de verzorgingsstaat de toevloed van kouwelijke Europeanen niet aankan en spreekt van ‘gelukszoekers’ die enkel komen profiteren van de zon en de aangename temperatuur.
Profiteurs
“Wij komen hier echt niet om onze hand op te houden”, zegt Frederike fel. “We waren juist van plan om hier iets op te bouwen. We hadden al gekeken naar een leuke bungalow aan de Nijl en Ron wilde hier een adviesbureau voor procesmanagement starten. We zijn bereid ons aan te passen; ik heb zelfs al hummus gegeten bij het ontbijt. Maar als ze ons bij de grens al wegzetten als profiteurs, wordt integreren wel heel lastig gemaakt.”
Het echtpaar vreest dat ze teruggestuurd zullen worden naar het ijskoude Gelderland als hun asielaanvraag wordt afgewezen. Ron kan zijn tranen nauwelijks bedwingen bij de gedachte. “Ze snappen hier de ernst van de situatie niet. In Nederland moeten we ’s ochtends krabben voor we kunnen wegrijden.”
