OLDENZAAL - “Het leven kan in een fractie van een seconde onherroepelijk veranderen. Maar je moet wel door. Door tactisch te kammen, probeer ik er toch nog iets van te maken”, vertelt de 40-jarige Tonny Boerman uit Oldenzaal. Twee jaar geleden kreeg hij te horen dat hij inhammen heeft.
Tonny weet nog precies hoe hij de diagnose kreeg. “Het was op een donderdagmiddag”, herinnert Tonny zich. “Een vriend wees ineens op mijn voorhoofd en zei ‘inhammen’. Een kille mededeling die aankwam als een mokerslag. Ik vond natuurlijk weleens een haar in het doucheputje, maar ik had er geen seconde aan gedacht dat er zich inhammen aan het ontwikkelen waren”, zegt de veertiger.
Sluipmoordenaar
Alleen al in ons land hebben naar schatting 2,7 miljoen mannen last van inhammen. Toch wordt er in de samenleving maar weinig gesproken over deze sluipmoordenaar van de mannelijke ijdelheid. Waar andere aandoeningen kunnen rekenen op tv-acties en medeleven, wordt het leed van deze patiënten doorgaans vakkundig weggestopt onder petjes en beanies.
“Er rust een enorm taboe op”, vertelt Tonny. “Mijn vrienden zeiden dat ze al jaren in de gaten hadden dat ik inhammen kreeg, maar ze durfden er niet over te beginnen. Nu denk ik: had het maar eerder gezegd, dan had ik er misschien nog iets aan kunnen doen.”
Dominant voorhoofd
Ondanks zijn inhammen en het donkere, onvermijdelijke vooruitzicht van een steeds dominanter wordend voorhoofd, probeert Tonny toch nog zo veel mogelijk van het leven te genieten. “Nadat ik de diagnose inhammen kreeg, ben ik fanatiek gaan sporten. Drie keer in de week sta ik in de sportschool. Nu ik weet dat mijn haar me in de steek laat, ben ik extra zuinig geworden op de rest van mijn lichaam. Kijk, aandacht van vrouwen krijg ik niet meer. Daar moet ik gewoon realistisch over zijn. Ik ga uit van wat ik nog wél heb.”
